The Reflections of Semiotic Analyses in Graduate Theses in the Field of Cinema in Turkey

Özet

This study aims to examine the ways in which semiotic analysis methods are employed and their theoretical foundations in master's theses written in the field of cinema in Turkey. Semiotic analysis stands out as a powerful theoretical tool in film studies for understanding the production, transmission, and interpretation of meaning. In this context, it enables the deconstruction of cultural, ideological, and aesthetic layers through various objects of analysis such as films, posters, characters, settings, and genres. Within the scope of the research, master’s theses that include the keyword “semiotics” and are related to cinema, published between 2009 and 2024 in the Turkish National Thesis Center (YÖK), were examined using the content analysis method. The findings indicate that the most frequently selected objects of analysis were “films” and “film posters,” while the dominant semiotic functions were “adding interpretive depth” and “decoding cultural codes.” The results reveal a growing academic interest in semiotics in Turkish cinema graduate theses and highlight its effectiveness as a foundation for interdisciplinary analysis.

Abstract

Bu çalışma, Türkiye’de sinema alanında yazılmış yüksek lisans tezlerinde göstergebilimsel analiz yöntemlerinin kullanım biçimlerini ve bu yöntemlerin kuramsal temellerini incelemeyi amaçlamaktadır. Göstergebilimsel çözümleme, sinema çalışmalarında anlamın üretimi, iletimi ve yorumlanması açısından güçlü bir kuramsal araç olarak öne çıkmakta; bu bağlamda film, afiş, karakter, mekân ve tür gibi çeşitli analiz nesneleri üzerinden kültürel, ideolojik ve estetik katmanların çözümlenmesine olanak tanımaktadır. Araştırma kapsamında, YÖK Ulusal Tez Merkezi veri tabanında 2009–2024 yılları arasında yayımlanmış, “göstergebilim” anahtar kelimesini içeren ve sinema alanıyla ilişkili olan yüksek lisans tezleri içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular, analiz nesnesi olarak en çok “film” ve “film afişi”nin seçildiğini; göstergebilimsel işlev olarak ise “anlam derinliği katmak” ve “kültürel kodları açımlamak” yaklaşımlarının öne çıktığını göstermektedir. Sonuçlar, göstergebilimin Türkiye'de sinema yüksek lisans tezlerinde giderek artan bir ilgiyle kullanıldığını ve bu yöntemin disiplinlerarası analizler için etkili bir zemin sunduğunu ortaya koymaktadır.

Yazarlar

Ahmet Emin Nalbant, Ayhan Oğuz Ünlüer

Anahtar Kelimeler

Educational communication, Speaking and listening skills, Interactive methods, Teacher training, Educational technologies

Yayın Bilgileri

Yayın Tarihi

27 Temmuz 2025

Gönderim Tarihi

27 Temmuz 2025

Cilt

5

Sayı

9

Yıl

2025

Dil

Türkçe

Durum

Yayınlandı

Görüntülenme

0

İndirme

0

DOI

10.53723/cosohis.58

Dosyalar